ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ

Είναι ο σκηνοθέτης των μεγαλύτερων επιτυχιών της Φίνος Φιλμ, των σινεμασκόπ ταινιών που λάτρεψε όλη η Ελλάδα με τη μοναδική λαμπερή και φινετσάτη ατμόσφαιρα και πρωταγωνιστές τα πιο λαμπρά αστέρια. Με τη σκηνοθετική του μπαγκέτα ανέδειξε τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά. Μετά από μια μακρόχρονη απουσία από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας, επιστρέφει στη δράση και μας ανοίγει την καρδιά του. Επιστροφή στο θέατρο και όχι στην τηλεόραση, όπως θα περιμέναμε όλοι, αφού κι εκεί έχει σημειώσει τεράστιες επιτυχίες με τηλεθέαση ρεκόρ, επιτυχίες που ανέδειξαν τους νέους πρωταγωνιστές της εποχής. Ο Γιάννης Δαλιανίδης επιστρέφει λοιπόν στο θέατρο, που παραμένει η μεγάλη του αγάπη, και σκηνοθετεί τον Στάθη Ψάλτη σε έναν τελείως διαφορετικό ρόλο από αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει, στη μουσικοχορευτική παράσταση «Ένας ταξιτζής στην μπανιέρα μου» στο Θέατρο «Ορφέας» (πρώην «Χατζηχρήστου»), κάνοντας μια διασκευή-σκηνοθεσία που συνάδει με την επιτυχημένη πορεία του. Μαζί του ένας άλλος σπουδαίος δημιουργός, ο μοναδικός Μίμης Πλέσσας, ο οποίος συναντά πάλι τον αγαπημένο του φίλο ντύνοντας μουσικά την παράσταση με μερικά από τα σπουδαιότερα τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου. Συνάντησα τον κ. Δαλιανίδη στο Θέατρο «Ορφέας» και, όπως ήταν φυσικό, ξεκίνησα τη συνέντευξη κάπως έτσι: Μετά από πόσα χρόνια ξαναβρεθήκατε με τον Μίμη Πλέσσα, με τον οποίο συνεργαστήκατε σε όλες τις μεγάλες κινηματογραφικές σας επιτυχίες; Πώς νιώθετε; «Με πιάνεις αδιάβαστο... Επαγγελματικά είναι κάμποσα χρόνια, γιατί φιλικά ήμασταν πάντοτε κοντά και βλεπόμασταν. Είμαστε πολύ καλοί φίλοι και εκτιμούμε απεριόριστα ο ένας τον άλλο. Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από τη συνεργασία μας. Από τις πρώτες μουσικές παραστάσεις που δημιούργησα ήταν δίπλα μου ο Μίμης». Ήσασταν το επιτυχημένο δίδυμο του ελληνικού σινεμά. Υπήρχε κάποια συνταγή για αυτή την τεράστια επιτυχία; «Ήμασταν στο ίδιο μήκος κύματος. Ο Μίμης ξεκίνησε από την τζαζ μουσική, κι έτσι έμμεσα είχαμε κοινή αφετηρία, λόγω κλασικού μπαλέτου και του παρελθόντος μου ως χορευτή. Καταλάβαινε ο ένας το χιούμορ του άλλου, ανεχόταν ο ένας το χιούμορ του άλλου. Ως χαρακτήρες, ως προέλευση, ως αγωγή, εν κατακλείδι, η αισθητική μας ήταν κοινή». Οι καλοί συνεργάτες ήταν η αρχή του παντός στις μεγάλες σας επιτυχίες στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Τι άλλο ήταν καθοριστικό; «Εν αρχή ην ο λόγος. Κακά τα ψέματα. Ακόμα και μια ταινία-υπερθέαμα, αν δεν υπάρχει σωστό σενάριο, θα αποτύχει. Τότε είχαμε μεγάλους σεναριογράφους, κωμωδιογράφους. Πατήσαμε πάνω στα αχνάρια τους, φτιάξαμε ηθογραφίες της εποχής με ήρωες τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Η λαχτάρα για δημιουργία και το κέφι μας έβγαιναν σε αυτά τα μιούζικαλ, που έμοιαζαν μεν ξενόφερτα, αλλά ακουμπούσαν στην ελληνική πραγματικότητα. Για παράδειγμα, το Μερικοί το προτιμούν κρύο ήταν η τέλεια ηθογραφία της εποχής: τα αδέρφια που δεν μπορούσαν να παντρευτούν αν δεν πάντρευαν τις αδερφές τους. Το Κάτι να καίει, για την εσωτερική μετανάστευση των νέων που κατέβαιναν στην Αθήνα για να βρουν ευκαιρίες να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Δεν υπήρχε συνταγή. Υπήρχε η αλήθεια της εποχής, που είχε ανάγκη από ένα χαμόγελο, κι εκείνες οι ταινίες σού το χάριζαν απλόχερα». Τότε σκορπίζατε το γέλιο απλόχερα, σήμερα υπάρχει κωμωδία; «Σήμερα το γέλιο θέλει προσπάθεια. Σαν να βγαίνει από το υπογάστριο». Επιστρέφετε φέτος μετά από αρκετά χρόνια απουσίας από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Πώς έγινε και είπατε «ναι» στην πρόταση του θεατρικού επιχειρηματία κ. Πλατάκη; «Ήθελα να φύγω από το δωμάτιο, όπου έγραφα συνεχώς, να βγω έξω. Η διάθεση υπήρχε και ήρθε η πρόταση την κατάλληλη στιγμή. Εκείνο που με οδήγησε σε αυτή τη δουλειά ήταν η απέραντη εκτίμησή μου για το ταλέντο του Ψάλτη. Είναι από τα μεγαλύτερα κωμικά ταλέντα της γενιάς του. Ήρθε και μου μίλησε. Ήθελε να κάνει κάτι διαφορετικό. Από εκεί και πέρα η επόμενη σκέψη μου ήταν ποιος θα ήταν ο μουσικός και δεν ήταν δυνατό να είναι άλλος από τον Μίμη. Ήξερα το αποτέλεσμα. Θα ήταν το καλύτερο». Χαίρομαι, γιατί σας βλέπω ενθουσιασμένο. «Είχα περάσει μια περίοδο αδράνειας, λόγω της περιπέτειας που είχα με την υγεία μου, και τώρα νιώθω ότι επέστρεψα στο φυσικό μου χώρο. Είναι φυσικό να νιώθω ενθουσιασμό. Μην ξεχνάτε ότι πάντα ό,τι έκανα, το έκανα με κέφι. Για μένα η δουλειά είχε πάντα την πρώτη θέση. Θα έλεγα ότι κυριολεκτικά ζω μόνο για αυτό και για την αγάπη προς τους ανθρώπους». Ένας Δαλιανίδης με τους ανθρώπους του σινεμά στα πόδια του πρέπει να έχει εισπράξει πολλή αγάπη... «Προσπαθώ και να την κατακτήσω, να την πάρω από τους άλλους και να την ανταποδώσω. Το θεωρώ πολύ σημαντικό, ακόμη και αν κάποιοι που τους δίνεις απλόχερα την αγάπη σου την αμφισβητήσουν». Να επιστρέψω στην παράσταση. Τελικά, το αποτέλεσμα δικαίωσε το «ναι» που είπατε στην πρόταση που σας έγινε; «Όταν ξεκινάς με στόχο το 100% της ελπίδας σου για το αποτέλεσμα και πιάσεις το 80%, είσαι κερδισμένος. Εγώ έπιασα το 85% και την αγάπη του κόσμου που έρχεται να δει την παράσταση, άρα έχω κάθε λόγο να είμαι πολύ ευχαριστημένος. Ξέχασα να πω για τις θαυμάσιες χορογραφίες του Άγγελου Χατζή και τις εξαιρετικές μακέτες και τα σκηνικά του Σάββα Πασχαλίδη. Θέλω να ευχαριστήσω τον Πλατάκη, που μου έδωσε τα μέσα να κάνουμε μια πολύ καλή παράσταση και με πολύ καλούς ηθοποιούς. Έναν Ψάλτη που στηρίζει τη παράσταση, τον εξαίρετο Γιώργο Βασιλείου, την παλιά μου γνώριμη, το αφελές κοριτσάκι που υποδύεται την αφελή μαμά Μαρία Ιωαννίδου, την εκπληκτική Λουκία Παπαδάκη, την ταλαντούχα Χριστίνα Ψάλτη. Συνήθως οι κυρίες των πρωταγωνιστών δεν αποδίδουν τόσο όσο πρέπει και ήταν πάντα ένα βάρος για τους συνεργάτες. Εδώ έχουμε μια νεαρή ηθοποιό που αποδίδει με ταλέντο και ευσυνειδησία το ρόλο της. Επίσης, είχα κάνει μια οντισιόν και ψάρεψα εκπληκτικά νέα παιδιά που στέκονται στη σκηνή σαν επαγγελματίες». Θεωρείστε ο μέντορας και ο άνθρωπος που σας χρωστάνε χρυσές καριέρες μεγάλα ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου. Σήμερα πώς βλέπετε τους νέους ηθοποιούς; «Οι σημερινοί καλοί ηθοποιοί είναι περισσότεροι σε αριθμό και έχουν καλύτερα και πλουσιότερα εφόδια. Μη βλέπετε που είχα επιλέξει κάποια ιερά τέρατα. Σήμερα υπάρχει μεγαλύτερος αριθμός καλών ηθοποιών, με γνώσεις και σπουδές στο χορό και στο τραγούδι». Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κόσμου στην καινούργια σας δουλειά; «Με πλησιάζουν και μου λένε μπράβο και ότι είδαν έναν εντελώς διαφορετικό Ψάλτη. Ο κόσμος δέχτηκε ευχάριστα το πάντρεμα του παλιού με το καινούργιο. Αυτό το έκανα γιατί πιστεύω ότι σε αυτές τις μουσικοχορευτικές παραστάσεις πρέπει να τους ευχαριστείς όλους. Αν το καταφέρεις, πέτυχες το στόχο σου». Θα ήθελα να ήμουν μια μύγα ανάμεσα σ' εσάς και τον κύριο Πλέσσα, να ακούσω τι είπατε μόλις τελείωσε η πρόβα τζενεράλε; «Θα σας απογοητεύσω αν σας πω: Τους γελάσαμε και πάλι». Πιστεύω ότι όλοι οι σπουδαίοι δημιουργοί είναι μετριόφρονες, οπότε καταλαβαίνω τι μου λέτε. Πέρα από αυτό; «Έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας». Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; «Στο μυαλό μου τριγυρίζουν διάφορες διαβολιές. Πρέπει να σκεφθώ αν θα κάνω το γύρισμα μιας ταινίας. Συζητάω, μου έχουν γίνει κάποιες προτάσεις. Είμαι διστακτικός αν θα κάνω τελικά κωμωδία, κοινωνικό δράμα ή μια μουσικοχορευτική ταινία για μεγάλους». Ποια είναι η φιλοσοφία ζωής σας; «Ο καθένας σηκώνει το δικό του λάβαρο. Στο δικό μου υπάρχει σαν σύνθημα το vivre pour vivre, δηλαδή, να ζεις για να ζεις. Όταν αγαπάς τη ζωή και θέλεις να τη ζεις, δεν γερνάς. Βάζεις πάντα ένα στόχο, ακόμη και άφταστο. Αυτό σε κάνει να πολεμάς με τεντωμένο το χέρι για να τον φτάσεις, αλλιώς πρέπει να πέσεις από τώρα κάτω από την ταφόπλακα και να περιμένεις το τέλος. Αυτή είναι η αλήθεια». Έχετε δηλαδή πάντα το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον; «Στο αύριο, όπου κάτι μικρό ή μεγάλο θα σε κάνει ευτυχισμένο. Αν μπορείς να αγωνίζεσαι συνεχώς για το στόχο σου, είσαι ευτυχής. Δεν ξέρω, αλλά τα τελευταία γεγονότα στην πόλη μας, στη χώρα μας με έχουν στεναχωρήσει, με έχουν επηρεάσει. Δεν μπορούμε να αδιαφορούμε. Αναρωτιέμαι και προβληματίζομαι βαθιά αυτές τις μέρες. Μήπως είναι εγωιστικό να φροντίζεις για τον προσωπικό σου στόχο, αντί να συμβάλλεις στο κοινό καλό, στο καλό όλων;». Εσείς είπατε προηγουμένως ότι οι ταινίες σας προσέφεραν απλόχερα το χαμόγελο σε ένα λαό που το είχε τόσο ανάγκη. Και σήμερα το ίδιο κάνετε. Διαφωνείτε; «Η αλήθεια είναι ότι τον καιρό που κάναμε τις ταινίες είχαμε κατηγορηθεί ότι αποπροσανατολίζαμε τον ελληνικό λαό. Εμείς νομίζω ότι το γέλιο και το κέφι που δίναμε με το χορό και το τραγούδι, ύστερα από έναν τραγικό εμφύλιο, στην εποχή της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης, της φτώχειας, ήταν η ανάπαυση του πολεμιστή. Η λαϊκή ψυχαγωγία είναι πρώτη ανάγκη και ιδιαίτερα σε ένα λαό που δεν μπορεί να έχει την πολυτέλεια να αντλεί αυτό το κέφι ή το χαμόγελο από τις συνθήκες της προσωπικής του ζωής».
Επιστροφή στην αρχή της Σελίδας

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ-ΘΕΑΤΡΟ ΖΙΝΑ

Ο Θύμιος Καρακατσάνης συναντιέται ξανά με έναν από τους αγαπημένους του ρόλους, αυτόν του Γουίλι Λόμαν, στον «Θάνατο του Εμποράκου» του Αρθουρ Μίλερ.

Με την παράσταση, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη, εγκαινιάζεται το θέατρο «Ζίνα» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας - ο ιστορικός κινηματογράφος ανακαινίστηκε σε θεατρική σκηνή, σύγχρονη και φιλόξενη, ένα θέατρο που βρίσκεται σε μια «ευαίσθητη» περιοχή λόγω των φετινών γεγονότων.

Ολα αυτά που βιώνει ο σύγχρονος κόσμος κάνουν το έργο, εξήντα χρόνια μετά τη συγγραφή του, να παραμένει επίκαιρο, αφού το ποσοστό της φτώχειας σε παγκόσμια κλίμακα ακολουθεί σήμερα ανοδική πορεία και αποτελεί πλέον εν δυνάμει απειλή.

Πηγή έμπνευσής του στάθηκε για τον Μίλερ ο πατέρας του που ήταν εμποράκος. Πωλούσε γυναικεία ρούχα στη Νέα Υόρκη. Στη μεγάλη οικονομική ύφεση στην Αμερική το 1929 καταστράφηκε. Από εκείνη την ημέρα έπαψε να κοιτάει τον γιο του στα μάτια. Και έτσι, ντροπιασμένος, πέθανε.

Ο Γουίλι Λόμαν, ο εμποράκος της ιστορίας, ζει την τελευταία ημέρα της ζωής του. Χωρίς δουλειά, χωρίς όνειρα και με τον τρόμο ότι στα μάτια των άλλων θα είναι ένας αποτυχημένος.

Ο Θύμιος Καρακατσάνης σκιαγραφεί άμεσα, οικεία, με δύναμη υπόγεια, με λεπτομέρειες εκφραστικές αλλά και συγκινησιακές, το τραγικό πορτρέτο του ηλικιωμένου αποτυχημένου πωλητή, ενός ανθρώπου που πίστεψε πως εκείνος μόνο δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τα κριτήρια που έθεσαν για όλη την ανθρωπότητα κάποιοι «ευυπόληπτοι» κύριοι που παροικούν σήμερα την κορυφή της πολιτικής και του επιχειρηματικού κόσμου.

Ο Λόμαν έφαγε τα πόδια του στον δρόμο και τώρα είναι άχρηστος. Πάντα υπήρχε κάτι το «ασταθές» στη δουλειά του. Αλλά τώρα ξαφνικά αυτή η «μη σταθερότητα» γίνεται καθολική και τον συντρίβει. Οταν ήταν νέος, ήταν ορμητικός, ευχαριστιόταν τη συναναστροφή με τους άλλους ανθρώπους - το αστείο, το πείραγμα, τη δουλειά.

Στις αρχές των εξήντα του χρόνων ξέρει τη δουλειά του καλύτερα από ποτέ. Αλλά εκείνα τα «μη σταθερά» πράγματα έγιναν αποφασιστικά. Το ζωηρό βήμα έφυγε και μαζί το χαμόγελο από το πρόσωπό του και η εγκάρδια ζεστασιά από την προσωπικότητά του. Είναι τελειωμένος. Η ζωή του στοίχειωσε και τον πρόλαβε. Ξαφνικά δεν είναι τίποτα.

Ο συγγραφέας μεταφέρει την τραγωδία στα όρια των απλών πραγμάτων.

Η πίστη και η κατανόηση της γυναίκας του εμποράκου (η Αφροδίτη Γρηγοριάδου ταιριαστά αφοσιωμένη σύζυγος), η εγωιστική έλλειψη φροντίδας των δύο γιων του, που εμφανίζονται νέοι, καυχησιάρηδες, μπερδεμένοι (Μιχάλης Μαρκάτης, Γρηγόρης Σταμούλης), η συμπαθητική αφοσίωση του γείτονα (ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και καίρια η παρουσία του Χάρη Εμμανουήλ), η ψυχρότητα του γιου του παλιού του αφεντικού (Κωνσταντίνος Καρβέλης) γίνονται τα «κλειδιά» για να ξεκλειδώσει κανείς το έργο.

Λάθος συνταγές
Και ύστερα οι λογαριασμοί, το αυτοκίνητο, τα μερεμέτια του σπιτιού... μα πάνω απ όλα η ψευδαίσθηση που πάνω της στήριξε τη ζωή του ο Λόμαν - ευκαιρίες που χάθηκαν, λάθος συνταγές επιτυχίας, μοιραία έλλειψη κατανόησης για τη θέση του στη διάταξη των πραγμάτων.

Η συνισταμένη όλων των παραπάνω αποτέλεσε τη σκηνοθετική γραμμή που ακολούθησε ο Γιάννης Ιορδανίδης (υπεύθυνος και για τη δραματουργική επεξεργασία), στήνοντας μια παράσταση ρέουσα και καλοζυγισμένη.

Εξαιρετική η ιδέα του Γιώργου Πάτσα με τη γεμάτη βαλίτσες «ράμπα», για το καλαίσθητο και ατμοσφαιρικό σκηνικό. Στα συν η μετάφραση του Αλέξανδρου Κοέν, η μουσική του Θοδωρή Οικονόμου και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου.

Παίζουν επίσης: Στάθης Κακαβάς, Ελευθερία Ρήγου, Γιώργος Ρούφας. Ωραία παρουσία η νεαρή Ελευθερία Ευθυμιάτου. «Εγραψε» ως δροσερή και πολλά υποσχόμενη Δεσποινίς Φορσάιθ.

Αντιγόνη Καράλη

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΗΡΑΙΑΣ ΚΥΡΙΑΣ-ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΗΝΙΑΣ

Πόσο τιμάται η Δικαιοσύνη; Ενα δισεκατομμύριο δολάρια. Τόσα δίνει για να την αγοράσει στους κατοίκους του φτωχικού «ετοιμοθάνατου» Γκίλεν η δισεκατομμυριούχος Κλερ Τσαχανασιάν, αποδεικνύοντας ότι όλα, ακόμη και οι συνειδήσεις, έχουν την τιμή τους.

Στη μικρή πάμπτωχη πόλη της κεντρικής Ευρώπης, οι κάτοικοι ύστερα από μία οικονομική καταστροφή ζουν εξαθλιωμένοι, περιμένοντας ένα θαύμα.

Η είδηση ότι η διεθνούς φήμης ζάπλουτη εκκεντρική κυρία επιστρέφει έπειτα από 45 χρόνια στην άσημη γενέτειρά της, τους γεμίζει ελπίδα και προσδοκία για καλύτερες μέρες, με την πιθανότητα μιας σωτήριας δωρεάς.

Αυτή είναι μόλις η αρχή του έργου «Η Επίσκεψη της Γηραιάς Κυρίας» του Φρίντριχ Ντίρενματ, μία μαύρη, τραγική κωμωδία στο θέατρο της «Οδού Κεφαλληνίας».

Η παράσταση που έστησε ο Στάθης Λιβαθινός προσπάθησε να μην προδώσει το κείμενο στο ελάχιστο, αλλά και να διατηρήσει τις ευαίσθητες ισορροπίες του. Πυκνότητα σκηνών, ομαδικότητα προσώπων, ποιητικές προεκτάσεις, σαρκασμός, ρεαλισμός και συμβολισμός, λογικό και παράλογο, τραγική φάρσα και ειρωνεία. Οι προθέσεις του δεν έφταναν πάντοτε στον επιθυμητό στόχο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το θέαμα «έμπαζε» νερά ή «μπάταρε» προς μία κατεύθυνση.

Βέβαια, τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο εάν δεν υπήρχε μία εξαιρετική Μπέτυ Αρβανίτη στον ρόλο της Κλερ Τσαχανασιάν. Υπέροχη. Καθισμένη στο αναπηρικό καροτσάκι της με τα μπριγιάν στις ρόδες, με φαλακρό κεφάλι και κατακόκκινη περούκα, με μαύρο βινίλ φόρεμα και φλούο βλεφαρίδες, με ψεύτικα μέλη κι εντυπωσιακά καπέλα, να τρώει πατατάκια και να ακολουθείται από έναν «θίασο» ανθρωπάριων.

Η πρωταγωνίστρια έφτιαξε μία ηρωίδα τόσο σύνθετη, αλλά και τόσο ξεκάθαρη. Είναι η πλουσιότερη γυναίκα του κόσμου και με την περιουσία της είναι σε θέση να δρα απόλυτα, σκληρά. Διαθέτει χιούμορ, κρατά απόσταση από τους ανθρώπους, απόσταση κι από τον ίδιο της τον εαυτό. Εχει μια αλλόκοτη χάρη, μια υπεροψία, μια δαιμονική γοητεία.

Ο παλιός νεανικός της έρωτας, ο Αλφρεντ Ιλ, αναλαμβάνει να ξυπνήσει τη γενναιοδωρία της Γηραιάς Κυρίας. Εκείνη αποφασίζει να δωρίσει ένα δισεκατομμύριο δολάρια στην πόλη, αλλά υπό έναν όρο: να σκοτώσουν τον Ιλ που, στα 17 της χρόνια, την άφησε με ένα παιδί κι έγινε η αιτία να διωχθεί επαίσχυντα από την πατρίδα της. Φεύγοντας είχε ορκιστεί να ξαναγυρίσει και να εκδικηθεί... Τώρα η πόλη βρίσκεται μπροστά σ' ένα μεγάλο δίλημμα και το παιχνίδι αρχίζει...

Στην αρχή όλοι αρνιούνται, αποτροπιασμένοι, την προσφορά. Σε λίγο όμως το συμφέρον υπονομεύει και διαβρώνει την «αρετή» τους. Διαμαρτύρονται φωναχτά αλλά παζαρεύουν με τη συνείδησή τους ψιθυριστά. Κι η απληστία μεταμορφώνει σταδιακά όλα αυτά τα ανθρωπάκια σε πρόθυμους φονιάδες.

Στο τέλος ολόκληρη η πόλη έχει «μολυνθεί» -ο δήμαρχος Νίκος Αλεξίου, ο δάσκαλος Βασίλης Καραμπούλας, η κ. Ιλ Τζίνη Παπαδοπούλου, ο πάστορας Θανάσης Δήμου, ο αστυνόμος Μπάμπης Σαρηγιαννίδης, τα παιδιά του Ιλ, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Ελένη Ουζουνίδου, και ο «πλάνος» (ένα ανθρωπάκι κι αυτός που πέφτει θύμα της χωρίς να το καταλάβει δέχεται τη μοίρα του) σκοτώνεται άγρια.

Ανθρωπος απλός που σιγά σιγά τον κυριεύει ο φόβος και η τρομάρα, ο Ιλ του Γιάννη Φέρτη στέκεται επάξια στον αντίποδα της Γηραιάς Κυρίας. Μέσα από μια προσωπική διαδρομή φτάνει στην αντίληψη της δικαιοσύνης, αναγνωρίζει το φταίξιμό του και σχεδόν «θυσιάζεται».

ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Ο Κώστας Γαλανάκης σκιαγραφεί απολαυστικά τον μπάτλερ Μπόμπι, ο Ηλίας Κουνέλας και ο Ακις Λυρής αποτελούν το δίδυμο Κόμπι και Λόμπι, ενώ ο Δημήτρης Μυλωνάς υποδύεται τρεις διαφορετικούς ρόλους, τους τρεις τελευταίους από τους οκτώ συζύγους της Κλερ Τσαχανασιάν.

ΘΑΡΡΟΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ-ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΙΡΑΛ

Δεν θα ήταν καλύτερα το σεξ να μπορούσε να βοηθήσει τον γάμο, παρά να τον πληγώσει; Η κωμωδία του Τζεφ Γκουλντ «Θάρρος ή Αλήθεια;», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Αμιράλ», σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου, θέτει το ερώτημα αλλά δίνει και απαντήσεις.

Το έργο μιλάει για το σήμερα και θίγει θέματα σχέσεων, πίστης, μοιχείας, γάμου, φιλίας. Η παράσταση, σύγχρονη και καλοστημένη, με πρωταγωνιστές ηθοποιούς της νέας γενιάς, ισοδύναμους ερμηνευτικά, κυλάει άνετα, ενώ κάποια στιγμή και μετά τα γεγονότα λειτουργούν ως ντόμινο.

Τρία ζευγάρια, γιάπηδες, με όλη την πλήξη και τη βαρεμάρα που κουβαλάει η αποκατεστημένη τάξη σαραντάρηδων, μαζεύουν όλο το θάρρος τους και όλη την αλήθεια τους για να τη ρίξουν άτσαλα πάνω στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Πόσα ποτά θα χρειαστεί να πιουν για να αντέξουν αλήθειες που έχουν κρύψει κάτω από το κρεβάτι του τέλειου γάμου τους; Πόσο θάρρος θα χρειαστούν για να δοκιμάσουν τώρα όλοι μαζί μια ακραία σεξουαλικά εμπειρία που όλοι τους έχουν σκεφτεί, άλλα ποτέ δεν έχουν τολμήσει;

Οσο η νύχτα περνάει, τα σκοτάδια τους δυναμώνουν και όσο τα σκοτάδια δυναμώνουν, το παιχνίδι χοντραίνει. Ενα παιχνίδι που δεν αφήνει πίσω του νικητές. Αφήνει μόνο το θάρρος της αλήθειας. Και όποιος αντέξει...

Το παιχνίδι είναι η αφορμή για να αρχίσουν να βγαίνουν αλήθειες για τις σχέσεις, για τις προσωπικότητες, βοηθάει και λίγο το αλκοόλ που έχουνε βάλει ως ποινή -όποιος χάνει να πίνει- κι αρχίζουν να αποδομούνται οι χαρακτήρες, να χαλαρώνουν αντιστάσεις. Κάποιος προτείνει να ανταλλάξουν και ερωτικούς συντρόφους, όπερ και συμβαίνει...

Οταν τα ετερόκλητα αυτά ζευγάρια, μετά τη συνεύρεσή τους στην κρεβατοκάμαρα, επιστρέφουν στο σαλόνι, διαπιστώνουμε ότι κανείς δεν είναι ίδιος και ως άνθρωπος αλλά και στη σχέση του με το έτερόν του ήμισυ.

Ετσι η σχέση της πιστής αφοσιωμένης συζύγου (Μαρία Σολωμού), παντρεμένης με έναν διευθυντή οργανισμού κοινωνικής ωφελείας (Νίκος Ιωαννίδης), ο οποίος επιδίδεται στο σπορ της... γκόμενας (Χριστίνα Ραφαήλου), φαίνεται ότι μπαίνει σε νέες βάσεις.

Ο φιλελεύθερος σύζυγος που πιστεύει ότι έχοντας μια καλή σχέση με το σεξ έχεις ισορροπία σε όλη σου τη ζωή (Δημήτρης Αλεξανδρής) και η σύζυγός του (Φαίδρα Δούκα) στο τέλος της βραδιάς φεύγουν κερδισμένοι. Αντίθετα ο σύζυγος, ο οποίος έχει μόνιμο στυτικό πρόβλημα (Σαράντος Γεωγλερής), συνειδητοποιεί ότι για ό,τι του συμβαίνει δεν ευθύνεται κάποια οργανική δυσλειτουργία, αλλά η καταπιεστική σύζυγός του (Μαρία Ανδρούτσου). Γι αυτό παίρνει δραστικές αποφάσεις...

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΑΜΠΡΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

Τη γνωρίσαμε και καθιερώθηκε μέσα από το «Παρά πέντε». Η σαρωτική επιτυχία της εν λόγω τηλεοπτικής σειράς, όμως, ανέβασε τα στάνταρ της Αγγελικής Λάμπρη, η οποία φέτος βρίσκεται εκτός τηλεόρασης. Τη συναντήσαμε στο παρά πέντε της παράστασης «Το σ' αγαπώ δεν είναι ντεμοντέ» και μπορεί η ίδια φέτος στη θεατρική σκηνή να δηλώνει το «σ' αγαπώ», αλλά μας αποκάλυψε ότι στη ζωή της ο γάμος δεν είναι στα άμεσα σχέδια.

Τελικά το «σ' αγαπώ» δεν είναι ντεμοντέ;

«Όχι, δεν είναι ντεμοντέ. Είναι μια υπέροχη θεατρική παράσταση που συνδυάζει το σινεμά, τη live μουσική και το θέατρο, μια διασκευή της Μιμής Ντενίση. Ενθουσιάστηκα όταν διάβασα το κείμενο, και, ενώ ήρθα να συζητήσω, δεν το σκέφτηκα καθόλου. Διάβασα κάποια κομμάτια και είπα αμέσως το ναι».

Ο ρόλος σου;

«Υποδύομαι μια τρελή σερβιτόρα που θέλει να γίνει τραγουδίστρια, δεν μπορεί, προσπαθεί, θέλει να ερωτευτεί, να βρει κάποιον να την αγαπήσει και νομίζω ότι τα καταφέρνει στο τέλος».

Τραγουδάς κιόλας. Τώρα δοκιμάζεσαι και σε αυτό το είδος;

«Σαν τραγουδίστρια ναι».

Δυσκολεύτηκες;

«Τι να τραγουδήσω; Όχι, γιατί εξακολουθώ να τραγουδάω το ίδιο όπως και πριν, αλλά είναι τόσο τρελός ο ρόλος, που μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, οπότε έχω άλλοθι».

Τηλεοπτικά ετοιμάζεις κάτι;

«Φέτος όχι. Δεν υπάρχω στην τηλεόραση».

Σου λείπει η τηλεόραση;

«Την αγαπάω εξίσου. Είναι ένα μέσο που μου αρέσει. Μου αρέσει πολύ. Θεωρώ ότι μπορείς να κάνεις πολύ ωραίες δουλειές στην τηλεόραση, όπως και στο θέατρο και το σινεμά. Όταν κάνεις μια δουλειά που σε γεμίζει, οπουδήποτε και αν είναι αυτή, είσαι χαρούμενος».

Τελικά, μετά τη σαρωτική επιτυχία του «Παρά πέντε» τα πράγματα ήταν πιο εύκολα ή πιο δύσκολα;

«Πιο δύσκολα, όσον αφορά ότι έχεις περισσότερες απαιτήσεις από τον εαυτό σου και ότι οι επιλογές σου, τα στάνταρ σου, είναι υψηλές. Αυτό είναι το κακό του Παρά πέντε. Ότι θες πάντα να κάνεις δουλειές τέτοιου επιπέδου και αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Είναι κάτι που δεν συμβαίνει κάθε χρόνο».

Τότε είχατε κάνει και μια διαφήμιση και ακούστηκαν πολλά για τα χρήματα που πήρατε.

«Θα ήθελα πάρα πολύ να κάνω μία και δύο και τρεις διαφημίσεις. Δεν νιώθω καθόλου ότι πρέπει να απολογηθώ, γιατί και αυτό είναι μέρος της δουλειάς μου. Ναι, γιατί πρέπει να ζήσω. Τι να κάνουμε δηλαδή... Αν θέλει κάποιος άλλος να μου δώσει τα λεφτά χωρίς να κάνω διαφήμιση, θα τα δεχθώ ευχαρίστως».

Σήμερα, λόγω της αναγνωρισιμότητάς σου, προσέχεις περισσότερο τη συμπεριφορά σου;

«Καθόλου. Εξακολουθώ να τσακώνομαι, ειδικά όταν οδηγώ. Πολύ».

Η οικογένεια είναι στα άμεσα σχέδιά σου;

«Ούτε και στα πολύ μακρινά. Δεν πιστεύω στο γάμο ως θεσμό. Οικογένεια για μένα σημαίνει το να μπω στη διαδικασία με το σύντροφό μου, με τον άνθρωπο που αγαπώ και μ αγαπάει, να κάνω ένα παιδί. Αυτή είναι η έννοια της οικογένειας. Τώρα γάμο δεν ξέρω αν θα έκανα».

Θα έκανες δηλαδή παιδί εκτός γάμου;

«Ναι, ναι. Δεν θα ήμουν αρνητική σε κάτι τέτοιο. Δεν ξέρεις πώς σου τα φέρνει».

Έχει χτυπήσει το βιολογικό σου ρολόι; Θέλεις να γίνεις μητέρα;

«Το βιολογικό μου ρολόι πάει κι έρχεται. Δεν ξέρω. Αυτή τη στιγμή μάλλον έχει φύγει. Ακόμη δεν το σκέφτομαι».

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΛΕΥΤΕΡΗ

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΛΕΥΤΕΡΗ

Τον συναντήσαμε σε ένα πολύ ήσυχο καφέ στο Κολωνάκι που εκεί συνηθίζει να πηγαίνει όταν θέλει να καταστρώσει τα σχέδια του για το μέλλον.Μου αρέσει πολύ το περιβάλλον εδώ είπε.Και δεν είχε και άδικο.Ήταν πολύ απλός σχεδόν φιλικός θα μπορούσα να πώ.Όμως κάπου στο βάθος των ματιών του μπορούσα να διακρίνω μια ελαφριά θλίψη που μάταια προσπαθούσε να κρύψει κάτω από ένα αμήχανο χαμόγελο.

2006-2008 πείτε μας κύριε Στυλιανέλλη τι άλλαξε στη ζωή σας;

Δε νομίζω ότι άλλαξε κάτι.Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ.Απλά άρχισε ένα πολύ ευχάριστο ταξίδι στους δρόμους της υποκριτικής τέχνης.Α και κάτι ακόμα θα προτιμούσα να μου μιλάς στον ενικό.Ο πληθυντικός μου προξενεί αμηχανία.

Ήθελες πάντα να γίνεις ηθοποιός Λευτέρη;Ήταν αυτό που λέμε όνειρο ζωής για σένα;

Όχι ήταν απλά η εύκολη λύση.Όταν πήγαινα σχολείο δε διάβαζα σχεδόν ποτέ και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μη πέρασω πουθενά.Έτσι αποφάσισα να δώσω εξέτασεις στη δραματική σχολή.

Τι ετοιμάζεις αυτή τη στιγμή;

Έχουμε ξεκινήσει τα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας Αγγελλοι στη κόλαση υπό την σκηνοθετική επιμέλεια του κυρίου Γιώργου Παπαχρήστου και του κυρίου Φάνη Χατζηγιάννη.Εκεί έχω την τιμή να παίζω δίπλα σε μια πολύ αξιόλογη ελληνοαμερικανίδα ηθοποιό τη κυρία Prebas.

Λύσε μου μια απορία,στα περισσότερα σήριαλ που έχεις παίξει κάνεις τον αστυνομικό.Γιατί;

(Γελώντας)Ίσως γιατί όταν ήμουν μικρός ήθελα να γίνω αστυνομικός.Είχα δώσει μάλιστα εξετάσεις και είχα περάσει αλλά τελικά δε πήγα.

Αγαπημένος σου ηθοποιός;

Δημήτρης Χόρν

Aλήθεια Λευτέρη τηλεόραση βλέπεις;

Όταν έχω χρόνο ναι,αποφεύγω όμως να βλέπω σήριαλ που παίζω εγώ.Και μη με ρωτήσεις γιατί.

Αυτή την εποχή είσαι ερωτευμένος;Σε ρωτάω γιατί κυκλοφορεί ότι έχεις δεσμό με τη κυρία Έλενα Καρταλά.

Δέ νομίζω πως αυτ'ο ενδιαφέρει το κόσμο

Αληθεύει ότι μετά το τέλος της ταινίας φεύγεις για Αμερική επειδή σου έγινε επίσημη πρόταση να παίξεις στη ταινία The life.

Ναι είναι αλήθεια αν και δε θα ήθελα να πω τίποτα παραπάνω απο το ότι τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν στο τέλος του Αυγούστου

Τι θα ήθελες να ευχηθείς στο κόσμο που τόσο πολύ σε αγαπάει.

Πάνω απο όλα να είναι γεροί να χαμογελάνε πάντα και να ερωτεύονται.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ

ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ

Επελέγεισαν τελικά οι ηθοποιοί που θα πρωταγωνιστήσουν στο πλευρό της ελληνοαμερικανίδας ηθοποιού Kristinas Prebas υποδυόμενοι το ρόλο του Στράτου και της Λένιας αντίστιχα στην πιο πολυσυζητημένη για τα ελληνικά δεδομένα κινηματογραφική ταινία που τα γυρίσματα της ξεκινούν το Σάββατο δέκα εφτά Ιανουαρίου και θα ολοκληρωθούν μέσα στο έτος 2009.

Αλεπάλληλα casting που κράτησαν πάνω από τρείς μήνες δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα.Τη λύση έδωσε ο κοινός φίλος της σκηνοθεσίας που θα ερμηνεύσει και το τραγούδι της ταινίας ο οποίος πρότεινε τον ηθοποιό Λευτέρη Στυλιανέλλη.

Στην αρχή υπήρχαν ορισμένες επιφυλάξεις οι οποίες όμως εξαφανίστηκαν όταν ο κύριος Στυλιανέλλης έκανε μια πρώτη προσέγγιση του ρόλου.Οι δύο σκηνοθέτες ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ που σε κοινή τους δήλωση μας είπαν ότι ο συγκεκριμένος χαρακτήρας ταίριαζε σαν γάντι στον ηθοποιό.Εδώ ήταν όμως που δυσκόλεψαν τα πράγματα διότι ο Λευτέρης μας ζήτησε από την σκηνοθεσία τον πρώτο γυναικείο ρόλο να υποδυθεί ηθοποιός της επιλογής του η οποία δε θα ήταν άλλη από τη κυρία Έλενα Καρταλά και όπως φαίνεται πρέπει να του έχουν μεγάλη αδυναμία διότι κανένας δε του χάλασε χατήρι.

Ο κύριος Στυλιανέλλης αποφοίτησε απο τη δραματική σχολή του κρατικού θεάτρου βορείου Ελλάδος λατρεύει τον Δημήτρη Χόρν και έχει παίξει σε πολλά σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης όπως έρωτας,αγάπης μαχαιριά,στο παρά πέντε,πολυθρόνα για τρείς,η ώρα η καλή κλπ.Η κυρία Έλενα Καρταλά δεν έχει τη τηλεοπτική εμπειρία του Λευτέρη από ότι γνωρίζουμε όμως έχει συμμετάσχει σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις.Από τους δύο πρωταγωνιστές που το τελευταίο διάστημα εχουν γίνει αχώριστοι να το πούμε και αυτό δεν έγινε καμία απολύτως δήλωση όσο και αν το προσπαθήσαμε.Το μόνο που μας είπε ο κύριος Στυλιανέλλης ήταν ΄

΄΄Διανύω ίσως την ομορφότερη επαγγελματική περίοδος της ζωής μου.Συνεργάζομαι με μία ομάδα τεχνικών και ηθοποιών για τους οποίους αυτά που έχω να πω είναι μόνο τα καλύτερα.Ευχαριστώ τον διευθυντή φωτογραφίας κύριο Φάνη Χατζηγιάννη διότι έχει κάνει πολλά για μένα.΄΄

Η ταινία που έχει τίτλο Άγγελλοι στη κόλαση θα πάρει μέρος τόσο στο φεστιβάλ Θεσαλλονίκης όσο και στο φεστιβάλ που θα γίνει στις Κάννες και όπως μας δηλωσε ο σκηνοθέτης κύριος Γιώργος Παπαχρηστοδούλου είναι μία ταινία δράσης που θα αγαπηθεί πολύ απο τους λάτρεις της μεγάλης οθόνης,Η πρώτη προβολή της ταινίας θα γίνει στην Αμερική ενώ μαζί με το Λευτέρη και τη Έλενα θα πρωταγωνιστήσουν επίσης οι Σωτήρης Ταχτσόγλου,Τάκης Βλαστός,Ευγενία Παναγοπούλου,Κώστας Καπετάνιος,Φάνης Κατέχος και πολλοί άλλοι νέοι ηθοποιοί.

Εμείς από τη μεριά μας να ευχηθούμε στο Στράτο και στη Λένια καλή επιτυχία.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΗΤΟΣ

ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Το διαμάντι και το κήτος ή ολόκληρος ο Μποστ σε μία ώρα

Παραστάσεις: Δευτ., Σάβ., Κυρ. στις 21.00
Τόπος: ΧΩΡΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΣΩΜΑΤΩΝ - Ασωμάτων 6, Θησείο, 2103224664
Εισιτήρια: €20, φοιτ.: €15 Το Σωματείο Τεχνών & Πολιτισμού Σκηνοβάτες παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ) "Το διαμάντι και τι κήτος ή ολόκληρος ο Μποστ σε μία ώρα" του Λεωνίδα Τσίπη.

Το Σωματείο Τεχνών & Πολιτισμού Σκηνοβάτες παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ) "ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΗΤΟΣ ή ολόκληρος ο Μποστ σε μία ώρα" του Λεωνίδα Τσίπη. Οι 4 ηρωΐδες του Μποστ -Φαύστα, Μήδεια, Μαρία Πενταγιώτισσα και Ιουλιέτα- κάνουν ένα reunion μετά από 40 χρόνια. Στον απολογισμό της ζωής τους διαπιστώνουν με τρόμο ότι έχουν αποτύχει ως σύζυγοι, μητέρες και ερωμένες και αναζητούν συγγραφέα για να τις αποκαταστήσει μέσα στην ιστορία. Πρόκειται για μια κωμωδία γραμμένη σε δεκαπεντασύλλαβο, με ζωντανή μουσική και τραγούδια που καταγγέλουν τον κοινωνικό, θρησκευτικό και πολιτικό περίγυρο της εποχής μας. Ο Λεωνίδας Τσίπης, ιδρυτικό μέλος των Σκηνοβατών, βραβεύτηκε το 1995 από το Υπουργείο Πολιτισμού για τη συγγραφή του νεοελληνικού έργου "Τα κίτρινα γεράνια".

Συντελεστές

Πρωταγωνιστούν (με σειρά εμφάνισης): Δημήτρης Ασλανίδης, Κώστας Καπετάνιος, Αλέξης Μαρτζούκος, Ελένη Τριανταφύλλου, Άρτεμις Κολοκυθά, Δήμητρα Σκλάβου, Ελπίδα Μπούρα

Σκηνοθεσία - Βασίλης Ασλανίδης
Βοηθός Σκηνοθέτη - Φένια Προβελεγγίου
Σκηνογράφο - Ράνια Χόρτη
Μουσική - Λεωνίδας Τσίπης
Μουσική διδασκαλία - Παύλος Κωνσταντινίδης
Ενορχηστρώσεις - Κώστας Κυδωνάκης
Φωτογραφίες - Γιάννης Βέλλης

Παίζουν "ζωντανά" οι μουσικοί: Κώστας Κυδωνάκης (κιθάρα), Βάσια Τυράσκη (πιάνο), Νάνσυ Χατζηπέτρου (φλάουτο-κρουστά)

ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΝΤΕ ΠΙΑΝ

Ο χορός στην Ελλάδα τού οφείλει πολλά. Ο Λεωνίδας Ντε Πιαν, μία από τις χαρισματικές προσωπικότητες, εκείνες που σημάδεψαν την τέχνη τους και την εποχή τους, κηδεύτηκε χθες στο Α' Νεκροταφείο με δαπάνη του υπουργείου Πολιτισμού. Χορευτής και χορογράφος, «μπαλαρίνος», όπως προτιμούσε να αποκαλεί εαυτόν, έφυγε σε ηλικία 82 ετών χτυπημένος από τον καρκίνο.

Μπορεί να κέρδισε το κοινό σε όλο τον κόσμο με τις πιρουέτες του, μπορεί να χορογράφησε τα μεγαλύτερα έργα για μπαλέτο, ωστόσο ο ίδιος λάτρευε τη διδασκαλία και τους μαθητές του, οι οποίοι υπήρξαν πολλοί -το σύνολο των Ελλήνων χορευτών μαθήτευσε κοντά του- μέσα σε, περίπου, τρεις δεκαετίες.

Ανθρωπος ζωντανός, με πνεύμα, με χιούμορ, «περήφανος, ακούραστος, γενναιόδωρος, ανεξάντλητος με... τις απίστευτες ιστορίες σου να σκορπίζεις χαρά, γέλιο, γνώση, φως! Με έμφυτη μουσικότητα, με πνεύμα οξύ και αισιόδοξο, με αυτοσαρκασμό και χάρη! Χαριτωμένος δάσκαλος, πολύτιμος, γοητευτικός! Ενα μεγάλο αγόρι...», όπως σημειώνει η διευθύντρια της σχολής μπαλέτου της «Εθνικής Λυρικής Σκηνής», Ντένυ Ευθυμίου στη μνήμη του.

«Δον Κιχώτης» και «Λίμνη των Κύκνων» ήταν μεταξύ των έργων που χορογράφησε ο Λεωνίδας Ντε Πιάν

Ο Λεωνίδας Ντε Πιαν γεννήθηκε στην Αθήνα από πατέρα Ιταλό και μητέρα Ελληνίδα. Το 1947 έφυγε για να σπουδάσει στο Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου.

Υπήρξε αριστούχος της «Βασιλικής Ακαδημίας Χορού». Αργότερα, στο Παρίσι, σπούδασε με τη μεγάλη χορεύτρια της τσαρικής Ρωσίας Ολγα Πρεομπραζένσκα και τους Σ. Λιφάρ, Τ. Καρσάβινα, Α. Ντολίν, Β. Ιντζικόφσκι, Μπ. Νιζίνσκα, Α. Βολινίν.

Επί 20 χρόνια χόρεψε και χορογράφησε στα Μεγάλα Μπαλέτα του Μαρκήσιου ντε Κουέβας, στο Αμέρικαν Μπαλέ Θίατερ και στα Μπαλέτα της Γαλλίας. Ετσι του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει πέντε φορές τον γύρο του κόσμου και να εμφανιστεί στα πιο φημισμένα θέατρα: Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου, Μετροπόλιταν Οπερα της Νέας Υόρκης, Σαν Κάρλο της Νάπολης, Μπέγιας Αρτες του Μεξικού, Κολόν του Μπουένος Αϊρες, Κρατική Οπερα του Βερολίνου, Champs-Ιlysιes του Παρισιού. Εχει χορέψει όλο το κλασικό ρεπερτόριο: Ζιζέλ, Λίμνη των κύκνων, Καρυοθραύστη, Συλφίδες, Δον Κιχώτη και έργα των σύγχρονων χορογράφων Ζ. Μπαλανσίν, Τζ. Ρόμπινς, Ρ. Πετί, Μπ. Νιζίνσκα. Ο Σερζ Λιφάρ και ο Ζορζ Σκιμπίν χορογράφησαν έργα ειδικά γι αυτόν.

Εχει ιδρύσει το «Κέντρο Κλασικού Μπαλέτου Κάμερ Ντε Πιαν» και το «Μπαλέτο Αθηνών». Την περίοδο 1994-1999 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπαλέτου της Λυρικής Σκηνής, με το οποίο ανέβασε τα έργα «Δον Κιχώτης» στο Ηρώδειο (1996), «Σεμπάστιαν» και «Κουρσάρος» που σημείωσαν ιδιαίτερη καλλιτεχνική επιτυχία. Μεταξύ των τελευταίων χορογραφιών του ήταν η «Ζιζέλ» (2001) και η «Λίμνη των Κύκνων» (2006) που αποτέλεσε και το «κύκνειο άσμα» του στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών». Είχε γράψει δύο αυτοβιογραφικά βιβλία, τις «Εξήντα αυλαίες» (εκδόσεις «Ωκεανίδα», 1989) και το «Εμένα κοιτάνε» (εκδόσεις «Καστανιώτης», 1997).

Διετέλεσε μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής της ΕΛΣ, του ΚΘΒΕ και του Δήμου Καλαμάτας, μέλος του ΔΣ του Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Αθηναίων, μέλος εξεταστικής επιτροπής διεθνούς διαγωνισμού Βάρνας (Βουλγαρία).

Τα «θερμά τους συλλυπητήρια» για τον θάνατο του Λεωνίδα Ντε Πιαν εξέφρασαν ο υπουργός Πολιτισμού, Μιχάλης Λιάπης και ο πρόεδρος της ΕΛΣ Οδυσσέας Κυριακόπουλος, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και ο καλλιτεχνικός διευθυντής της «Εθνικής Λυρικής Σκηνής» Τζοβάνι Πάκορ.

ΕΦΥΓΕ Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Την τελευταία του πνοή άφησε τα ξημερώματα των Χριστουγέννων σε ηλικία 54 ετών ο κωμικός ηθοποιός Χρήστος Ευθυμίου, αφού έχασε τη μάχη με την επάρατη νόσο.

Ο αγαπημένος ηθοποιός, χάρισε πολλές στιγμές γέλιου με τη συμμετοχή του σε σήριαλ, όπως στον "Κακό Βεζύρη" το 1996, στους "Δέκα Μικρούς Μήτσους" στο πλευρό του Λάκη Λαζόπουλου, στις σειρές του Χάρη Ρώμα "Κωνσταντίνου και Ελένης" και "Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο" αλλά και στο πιο πρόσφατο «Κόκκινο Δωμάτιο». Επίσης είχε παίξει στις ταινίες «E- mail», «Ριζότο», «Safe Sex» και στο «Κλάμα βγήκε από τον παράδεισο».

Τελευταία του εμφάνιση ήταν στο φετινό σήριαλ του Αnt1 «Πάρης και Ελένη». Η κηδεία του θα γίνει το ερχόμενο Σάββατο από το Α' Νεκροταφείο της Αθήνας.

ΒΑΣΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Στο θέατρο η γνωστή ηθοποιός ασχολείται με «Φήμες», αλλά στη ζωή της ξέρει να χαίρεται μόνο αληθινές στιγμές. Αφοσιωμένη σύζυγος και μητέρα τριών παιδιών, της 19χρονης Έμας, του 4χρονου Ανδρέα και του μόλις ενάμισι έτους Στέλιου, περιμένει πώς και πώς τις άγιες αυτές μέρες να έρθει η κόρη της από την Αμερική όπου σπουδάζει και να καθίσει όλη η οικογένεια στο παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Η Βάσια Παναγοπούλου έχει καταφέρει να βρει τη χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην οικογένεια και στη δουλειά της και η χαρά της είναι να πηγαίνει βόλτα τους δυο γιους της στη στολισμένη πόλη, αλλά και να αγοράζει δώρα για τους ανθρώπους που αγαπάει. Τελικά, δεν είναι καθόλου φήμη, αλλά απόλυτη αλήθεια ότι η δημοφιλής ηθοποιός είναι μια ευτυχισμένη γυναίκα. Τη συναντήσαμε στο καμαρίνι της, στο Θέατρο «Γκλόρια», όπου μας μίλησε για όλα εκείνα που γεμίζουν την ψυχή της και την κάνουν να νιώθει πολύ τυχερή.

Ποια είναι τα ωραιότερα Χριστούγεννα που θυμάσαι;

«Τα πρώτα Χριστούγεννα των παιδιών μου. Τρία Χριστούγεννα σημαδιακά για όλη μου τη ζωή».

Και να σκεφτείς ότι πριν από μερικά χρόνια μου είχες πει ότι δεν πρόκειται να κάνεις το δις εξαμαρτείν και πως δεν ήθελες άλλα παιδιά, για να μη μοιραστεί η Έμα την αγάπη σου. Κι όμως, ξαναπαντρεύτηκες και δημιούργησες μια ευτυχισμένη οικογένεια. Πώς πήρες την απόφαση;

«Όντως δεν είχα καμιά διάθεση και κανένα λόγο να ξαναπαντρευτώ. Όμως, κάθε φορά που είμαστε απόλυτοι ο Θεός μας ακούει και γελάει. Αυτό που δεν περίμενα να μου συμβεί τελικά έγινε. Ο Φάνης (Συναδινός) μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη. Ο έρωτας σου δημιουργεί άγχος και ανασφάλεια. Τον Φάνη τον ερωτεύτηκα, αλλά αυτή η σχέση μου έφερε γαλήνη και ηρεμία. Ένιωσα ότι μπορεί ένας άντρας να με κάνει να αισθάνομαι ήρεμη και ασφαλής. Αυτός ήταν ο λόγος που πήρα την απόφαση να παντρευτούμε και να κάνουμε και δύο παιδάκια».

Πώς αντέδρασε η Έμα;

«Η κόρη μου συμπάθησε τον Φάνη κι επειδή είναι πολύ έξυπνη, κατάλαβε ότι το να είναι η μαμά της ήρεμη και ευτυχισμένη της δίνει κι εκείνης μεγαλύτερη άνεση να είναι ελεύθερη, γιατί δεν θα ήθελε να καταλήξω να κρέμομαι από πάνω της και να την καταπιέζω. Στραβομουτσούνιασε λίγο όταν άκουσε ότι περιμένω το πρώτο μωρό και στο δεύτερο επίσης, ηρέμησε όμως και αισθάνθηκε μια χαρά όταν έμαθε ότι είναι αγοράκια. Βλέπεις, έχει άλλους δύο αδερφούς από τον πατέρα της και αισθάνεται ότι είναι εκείνη η βασίλισσα ανάμεσα σε τέσσερα αγόρια».

Μου είχες πει ότι τόσο στα προσωπικά σου όσο και στα επαγγελματικά σου άφηνες πάντα τα πράγματα να πάνε από μόνα τους, ότι ποτέ δεν πίεσες καταστάσεις. Πιστεύεις στην τύχη και στο πεπρωμένο;

«Ο καθένας μας έχει το δικό του κάρμα. Και όποτε πίεσα πράγματα, γιατί έβλεπα ότι κάτι που ήθελα πολύ δεν γινόταν, μου βγήκε σε κακό. Η ζωή μού έδωσε ένα μάθημα: Όταν κάτι είναι να γίνει, θα γίνει. Όλα οδηγούν στο να γίνει. Όταν κάτι είναι να μη γίνει και να συμπληρώσω ότι αυτό είναι για καλό, δεν σου κάθεται. Έτσι, έμαθα να μην πιέζω τα πράγματα. Άλλωστε, κι εγώ δεν θέλω να κάνω κάτι που δεν με ικανοποιεί, γι αυτό και δεν είμαι στην τηλεόραση ούτε στο θέατρο κάθε χρόνο. Έχω καταφέρει να είμαι καλοπληρωμένη στη δουλειά μου. Για μένα πετυχημένος είναι αυτός που μπορεί να διαλέγει και κάνει τα πράγματα που επιθυμεί τη στιγμή που θέλει».

Νιώθω ότι είσαι ευτυχισμένη

«Ναι, δόξα σοι ο Θεός. Δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι και αχόρταγοι. Είναι πολύ σημαντικό να εκτιμάς βασικά πράγματα που έχεις στη ζωή σου και το σπουδαιότερο είναι η υγεία. Αν λοιπόν είσαι καλά εσύ και οι άνθρωποι που αγαπάς, τι άλλο να ζητήσεις; Όλα τα άλλα φτιάχνονται».

Καριέρα και οικογένεια

Η οικογένεια έβαλε «φρένο» στην καριέρα σου;

«Καθόλου. Έγκυος έπαιξα στον Έρωτα, που ήταν πετυχημένη καθημερινή σειρά. Μπορεί τα παιδιά να ήρθαν το ένα κοντά στο άλλο, αλλά έπαιξα έγκυος και πριν γεννήσω το δεύτερο γιο μου κι ενώ είχα γυρίσματα, παντρεύτηκα κιόλας. Ήξερα ότι αυτός ο άνθρωπος θα μείνει στη ζωή μου. Έχω μάθει να μη λέω μεγάλες κουβέντες, αλλά ξέρω ότι ο Φάνης είναι ο άντρας της ζωής μου. Το κεφάλαιο της ζωής μου. Δεν θα παντρευόμουν έναν άντρα που δεν θα ήμουν σίγουρη γι αυτόν και, από την άλλη, δεν θα έκανα παιδιά με κάποιον που δεν θα ήξερα ότι θα μείνω μαζί του».

Ποιο είναι το μυστικό που κρατάει ζωντανή τη σχέση σας;

«Ξέρουμε και οι δύο τι θέλουμε. Έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο που πατάει γερά στα πόδια του, έχει ζήσει τη ζωή του και με ψυχραιμία και λογική έχει επιλέξει να είμαστε μαζί για να δημιουργήσουμε μια ωραία οικογένεια. Επίσης, δεν είναι ανταγωνιστικός. Όταν βλέπω ανταγωνιστικό άνθρωπο, το σίγουρο είναι ότι θα το βάλω στα πόδια. Με κουράζουν αυτοί οι άνθρωποι».

Ποιο είναι το στοιχείο που σας αλληλοσυμπληρώνει;

«Ο Φάνης είναι τόσο ρομαντικός όσο είμαι κι εγώ, και πολύ ιδεολόγος. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι είμαι εγώ αυτή που τον προσγειώνει κιόλας. Από την άλλη, επειδή κι εγώ ώρες ώρες πετάω στα σύννεφα, έρχεται ο Φάνης και με προσγειώνει».

Μήπως τελικά η επιλογή σου γέρνει περισσότερο προς την οικογένεια και εκεί νιώθεις περισσότερη ασφάλεια;

«Φυσικά. Πρώτα είναι η οικογένεια και μετά όλα τα άλλα. Η ισορροπία μου πηγάζει από αυτή. Απλώς τώρα είναι πιο ξεκάθαρο αυτό. Αλλά έτσι ήμουν πάντα. Δεν έχει αλλάξει κάτι σ' εμένα, ούτε οι προτεραιότητές μου άλλαξαν. Αυτή είμαι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Και σίγουρα, αν κάποιος με έβαζε στη διαδικασία να διαλέξω ανάμεσα σε καριέρα και οικογένεια, θα διάλεγα την οικογένεια. Θα μου έλειπε πολύ το θέατρο, αλλά, χωρίς την οικογένειά μου δεν ζω. Θα μπορούσα και χωρίς το θέατρο, γιατί για μένα έχει σημασία ό,τι έχω φτιάξει και οι άνθρωποι που νιώθω ότι με έχουν ανάγκη».

Αυτές τις άγιες μέρες σίγουρα σε έχουν περισσότερο ανάγκη τα μικρά

«Ήδη στολίσαμε όλοι μαζί το δέντρο και, φυσικά, βγαίνουμε βόλτες και χαιρόμαστε την εορταστική ατμόσφαιρα στους δρόμους. Χαίρομαι με την έκπληξη που κοιτάζουν τα παιδικά τους μάτια τα φωτάκια στους δρόμους».

Περιμένουν τον Άγιο Βασίλη;

«Φυσικά, όπως κι εγώ μικρή. Πάντα αφήνουμε στο τζάκι μπισκότα και ένα ποτήρι γάλα για τον Αϊ-Βασίλη, που θα κατέβει από την καμινάδα. Τα μικρά ξέρουν ότι ο μπαμπάς και η μαμά τους θα φροντίσουν ώστε η επιθυμία τους για τα δώρα που θέλουν να φτάσει με... γράμμα στον Αϊ-Βασίλη».

Πώς περνάτε τις γιορτές;

«Πάντα στο σπίτι μας, οικογενειακά. Παρόλο που είμαι καλή μαγείρισσα, η γαλοπούλα είναι το χειρότερό μου, αλλά τη μαγειρεύω γιατί θέλω να είμαι στο πνεύμα των ημερών. Ακούμε χριστουγεννιάτικα παιδικά τραγούδια, παραδοσιακά, ελληνικά και ξένα. Η χαρά μου είναι να βλέπω την παραμονή Χριστουγέννων την οικογένεια γύρω από το τραπέζι. Απαραίτητα χριστόψωμο, γαλοπούλα, χοιρινό με δαμάσκηνα, ριζότο και στρούντελ».

Φήμες και ριάλιτι

Νιώθεις πιο πολύ ικανοποιημένη επαγγελματικά ή προσωπικά;

«Νιώθω ότι είμαι σε ένα καλό σημείο και στα δύο, αλλά πως ακόμα έχω πολύ δρόμο και δουλειά να κάνω. Έχω τρία παιδιά που με χρειάζονται και στα επαγγελματικά μου ένα σωρό πράγματα που ονειρεύομαι να πραγματοποιήσω, αλλά δεν αγχώνομαι. Θα ήθελα να ξαναγυρίσω στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και να δουλέψω πάλι με το δάσκαλο Ανδρέα Βουτσινά, που μαζί κάναμε το έργο Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα του ΟΝηλ. Επίσης, μετά από τις Φήμες, αυτό το τόσο ωραίο και επίκαιρο έργο του Νηλ Σάιμον, θέλω να ασχοληθώ και με άλλες μεταφράσεις έργων».

Στην τηλεόραση θέλεις να γυρίσεις;

«Μόνο αν μου προταθεί κάτι που θα μου αρέσει πολύ».

Τελευταία γίνεται μεγάλος θόρυβος για τη «Στιγμή της αλήθειας». Αν σου είχαν προτείνει κάτι τέτοιο, θα το παρουσίαζες;

«Όχι. Την έχω δει αυτή την εκπομπή και δεν μου αρέσει. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν μου έχουν προτείνει να παρουσιάσω κάτι ανάλογο, γιατί αυτοί που με ξέρουν γνωρίζουν ότι ποτέ δεν θα έκανα κάτι τέτοιο. Δεν μπορώ να κρίνω την παρουσιάστρια Ευγενία Μανωλίδου, αλλά και κανένα, παρά μόνο τον εαυτό μου. Εγώ βλέπω μια πολύ ωραία γυναίκα, μου αρέσει σαν παρουσία, θεωρώ ότι είναι πολύ έξυπνη, αλλά δεν μπορώ να την κρίνω. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αυτή η εκπομπή είναι ένα πολύ σκληρό ριάλιτι. Η Στιγμή της αλήθειας, αλλά και οποιοδήποτε ριάλιτι, όπως και να λέγεται, είναι ο ξεπεσμός του ανθρώπου. Βγαίνω και δεν ξέρω τι με πιάνει, είτε γιατί μου έταξαν χρήματα είτε γιατί μου χαρίζουν πέντε λεπτά δημοσιότητας σ' αυτό το απόλυτο μηδέν και κενό που έχω στη ζωή μου, αποφασίζω να μην έχω ιερό και όσιο. Εμένα αυτό με τρομάζει, με αηδιάζει και γυρνάω σε άλλο κανάλι. Ο τηλεθεατής έχει το κοντρόλ. Έλα όμως που, δυστυχώς, του αρέσει; Έτσι είναι ο άνθρωπος, θα βάλει το μάτι στην κλειδαρότρυπα να δει τι κάνεις. Κι αυτό είναι φριχτό».

Τα αγαπημένα μου
Χρώμα Γαλάζιο. Φαγητό Μπιφτέκια και μακαρόνια με κιμά. Συνήθεια... Να μαγειρεύω. Σπεσιαλιτέ μου οι σούπες. Το πιο ωραίο δώρο Το φιλί που μου δίνει κάθε χρόνο ο άντρας μου την ημέρα της γιορτής μου το πρώτο λεπτό της καινούργιας χρονιάς.

Τα χειρότερά μου
Το ψέμα. Με έχουν απατήσει, πόνεσα, αλλά δεν έπεσα και να πεθάνω. Έκανα delete. Το κοκορέτσι και όποιο φαγητό έχει εντεράκια. Να πηγαίνω στο κομμωτήριο, γιατί θεωρώ ότι είναι χαμένες ώρες.

ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Η ΛΕΝΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΡΩΣΙΔΑ ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΙΟΥΡΙ ΝΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙ ΑΜΟΙΒΗΣ.ΟΤΑΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΗΘΩΝ ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ.

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΛΛΗΣ-ΕΛΕΝΑ ΚΑΡΤΑΛΑ

ΣΥΜΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΑΧΤΣΟΓΛΟΥ,ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΛΜΠΕΡΤΟΥ,ΦΑΝΗΣ ΚΑΤΕΧΟΣ,ΕΙΡΗΝΗ ΓΑΛΑΝΟΥ,ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ,ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΩΠΚΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΕΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Ο ΤΑΚΗΣ ΒΛΑΣΤΟΣ

ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΓΚΑΛΙΝΑΣ Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΓΝΩΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗ ΤΗ ΤΑΙΝΙΑ Η ΑΝΟΙΞΗ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΗ XRISTINA PREBΑS

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙΣ ΘΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ Ο .ΠΕΤΡΟΣ ΙΜΒΡΙΟΣ ΕΝΩ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΙΤΛΟ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ ΘΑ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΙ Ο ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΗΤΟΣ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΦΑΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ